sábado, 22 de agosto de 2015

Iker Jiménez non se retira da radio


O pasado mes de Xunio , no que se supoñia que iba a ser o derradeiro programa da temporada de Milenio 3, anunciouse a fin do programa de radio dirixido por Iker, o cal levaba dende o 2001 en antena. O propio Iker decía que non era a fin da súa "aventura radiofónica" , senón que había algo dentro nos seus adentros que lle decía que tiña que cambiar, a pesar de todo o éxito obtido , e da simpatía dos milleiros de seguidores.
Esta semana estalou a bomba, radioset, a radio online da compañia Mediaset contará ca incorporación  de "Universo Iker" , o novo programa en formato podcast de Iker Jiménez, on de intentará  volver aos seus inicios como narrador de historias de misterio. O programa será emitido cada xoves, a partir das 23:30, a través da web da radio.
Na miña opinión , Iker Jiménez apostou por este formato xa que o  éxito do podcast de milenio 3 foi brutal, chegando a ser o máis descargado e escoitado do portal  Ivoox , polo tanto , non é de estrañar que o novo programa sexa tamén de culto.

domingo, 16 de agosto de 2015

Breve historia de Santa Comba ( Santa Columba)



Natural da Gallaecia romana, era filla de nobres que practicaban a relixión pagán. Ante a imposición do imperio de abandoar as prácticas pagáns fuxiu , cando só tiña 16 anos ,ata as Galias. Estableceuse en Sens, onde foi obrigada a ser bautizada. Debido ao medo a ser obrigada a abandoar os seus Deuses  entregouse voluntariamente  ao emperador Valeriano, quen lle ofreciu a man dun fillo a cambio de abandoar as suas crenzas Debido a que esta non aceptou o trato , foi encarceada no cabozo do anfiteatro , onde se apresaban as prostitutas. Conta a lenda que era costume violar as mulleres antes de guindalas na area do anfiteatro; pero cando os soldados intentaron forzar a  rapaza, un dos osos  , preso nas gaiolas do anfiteatro , fuxiu e atacou a todo aquel que intentou facerlle mal a Santa Comba.
O oso protexía  a santa  impedindo a entrada de ningún soldado a cela; debido a isto douse a orde de queimar a celda co oso e a muller dentro.Unha choiva milagrosa impediu que sufriran ningún dano. Unha vez foron capaces de sacala da cela , intentaron queimala na fogueira; pero , unha vez mais, unha choiva milagrosa impediuno ( mentras tanto o oso puido fuxir aos montes).
Finalmente foi  interrogada, xulgada e mandarona decapitar; o suceso levouse a cabo no camiño de Meaux onde, según a lenda, un cego recuperou a vista invocando o nome da santa, o cal se ocupou de darlle sepultura ao corpo.

martes, 28 de julio de 2015

Misterios acontecidos na zona de Carballo

Quizá moitos de vos non fagades caso de haber casos deste tipo na nosa zona pero , grazas a hemeroteca de "La voz de Galicia" , poderedes ver como a vila de Carballo tamén tivo os seus misterios...

LUCÍA CONCHADO | LA voz de Galicia

O Mércores 23 de Agosto do 2012 o aparcamento do parque San Martiño amencía diferente. As 220 prazas de aparcamento tiñan pintadas cada unha a súa correspondente cruz. Ademáis, unha dos carteis de publicidade  mostraba unha nova mensaxe : "ADIOS Y BIENVENIDO".
A Policía Local realizou as pesquisas correspondentes, sen resultado, e os operarios municipais  borraron os símbolos relixiosos.O caso caíu no olvido e ninguén soupo o porqué  de 220 cruces perfectamente pintadas e alineadas ...
J.M Casal de La Voz de Galicia

O anterior relatado parece ser de oríxe  relixioso ou con fins de facer o ben , sen embargo tamén se deron casos  onde a finalidade non era precisamente "facer ben". En Setembro do 2008, nunha encrucillada da parroquia carballesa de Sísamo, apareceron os restos dun estraño ritual. O suceso foi analizado por unha especialista que xulgou que era un "ritual satánico". Na carretera aparecía ,debuxado  en algo similar a xiz, un circulo que contiña moitas cruces e un tridente; na escena tamén apareceu un puro o cal , según a experta,  indicaba que era un ritual para facerlle mal ou dano a alguén... Pola súa parte , o parroco de Carballo desentendeuse do asunto  como un suceso puntual e pouco habitual na nosa zona...

Como vedes , as veces ocorren cousas extrañas ao lado da nosa casa e non nos enteramos. Parecenos que esto solo pasa nas reportaxes de Cuarto Milenio e non é así...


viernes, 24 de julio de 2015

O Olláparo



O monte é un lugar perigoso. Está cheo de animais salvaxes e é un lugar onde é moi fácil perderse; con moita vexetación e camiños que van dar a ningures. Ata aquí todo normal... pero o que poucos saben é que os montes de Galicia  son o fogar dun perigoso antropófago , o Olláparo.
O Olláparo ( ou olláparos , basandonos na crenza de que hai máis de un ) é un xigante mitolóxico único de Galicia e Euskadi ( coñecido neses lares como "Tartalo" ) , afecionado a cazar animais e persoas para despóis poder encher o seu bandullo.Físicamente ten un aspecto moi fero, cun único ollo no medio da cara; aínda que pode ter outro na caluga , o cal ten poderes para realizar maxias descoñecidas polo home.As femias olláparas son máis espelídas, ruíns e feras ca os olláparos.
Pouco sabemos destes seres, quizáis porque poucos foron os que sobreviviron a terense atopado a un olláparo no monte...

viernes, 26 de abril de 2013

Na miña pel: "La sonrrisa del payaso"


Hoxe retomo o blog con esta seccion titulada "na miña pel".O espiritu inicial de Galicia Oculta era recopilar historias sobre misterio que ocorren nas aldeas e que ,certamente pasaron , ainda que non as deamos explicadas.Ben, eu non son moi dado a excribir polo que está moi abandonado , xa que recopilar historias non é doado decidinme a crear esta seccion, na que contarei vivencias miñas e temas que me parecen interesantes.
Esta historia de "La sonrrisa del payaso" foi unha lenda urbana que se puxo de moda cando eu tiña 10 anos.Un dia de primavera, no autobus da escola contaronme unha noticia que me acoghonoumoitisimo.Un home de Carballo foi perseguido en plena noite, os perseguidores levaban as luces do coche apagadas,  e acorralado.Os perseguidores eran participantes dun xogo de rol , que lle deron unha malleira e lle cortaron os pliegues da boca desgarrandolle a piel.O home estaba ingresado no hospital, e estaba fatal.A historia perseguiume esas semanas por todas partes , e eu andaba cagado de medo cada vez que quedaba só.Cada vez habia casos novos pero nadie os conocia...Finalmente descubrin que era un bulo de internet,pero  ainda asi tardei tempo en esquecelo...

martes, 28 de agosto de 2012

Cronicas Nerias, historias dende a Costa da Morte





Haberá xa dúas semanas, mais ou menos, estaba escoitando o programa de radio La rosa de los vientos en Onda Cero.Estaba xa para dormir ,cando unha historia chamou a miña atención.Dúas palabras chamaron a miña atención: Costa da Morte e Sta.Comba.
Estaban entrevistando a un periodista do xornal A Nosa Costa , que se dedica a investigar os casos relacionados co mundo do misterio na costa da morte.Os seus artigos están todos no seu blogue, Cronicas Nerias.

sábado, 5 de noviembre de 2011

De camiño a casa

http://ikerjimenez.com/blog/imagenes/viaje-en-el-tiempo-milenio3-11x04.jpg
Como cada semana descarguei o programa de radio milenio 3 e funo escoitando no Ipod de camiño a escola.Esta vez ia sobre o unico caso de abducción extraterrestre en españa, erache ben interesante porcerto.Onte ,vindo cara a aldea, comentabao con meu pai e esto foi o que el me contou:

Eu cousas desas xa as teño vistas...Home , non ata ese punto de ver xente...Pero luces si...
Pois xa cho contei, non sabes?, aquela luz que vin coa tia cando eramos pequenos...

Corría o ano 1975, a aldea de Vilamaior eche unha pequena vila situada en terras Xalleiras.O alumbrado publico non se coñece, así coma moitas das novas tecnoloxías modernas.Chucho e Preciosa son un par de irmáns, de 6 e 8 anos, que viven unha vida do mais normal.O rapaz encargase de levarlle a diario o leite ao cura, e moitas veces enrreda vendo a televisión que ten o cura.Volve de noite ,cun fachuco de palla as veces,outras guíase pola costume na oscuridade.Hoxe volviu a enrredar, pero tamén foi algo culpa da sua irmá que o acompañaba.
-TEN COIDADO!-berrou de supeto chucho.
A nena,asustada e sorprendida, pegou un brinco.
-Que pasa?!
-Case pisas a bosta!!-respondiu o rapaz.
Era un dia normal, ian algo apurados ,porque xa era tarde,pero cando chegaron a ponte da balsa viron un reflexo.Nun segundo o reflexo converteuse nunha xigantesca bola de lume que ,suspendida no aire, parouse enrriba da coñecida c omo "ponte da balsa".A casa dos nenos estaba a uns metros escasos e os nenos,aterrorizados correron sen mirar atrás.A nena berraba:
-É O DEMOOO!